Dag 4
Maandag 11 juli 2016

Om 05:45 uur werden we wakker gemaakt. Het ontbijt nuttigen onder de bomen op de rand van de stoep. Voor een aantal leden was het lastig opstaan omdat het feestje best wel gezellig geweest was.
Rond 07:00 was de touringcar volgeladen met leden en zoveel mogelijk instrumenten. Tuba’s in het trapgat, in de bagagevakken boven en in de gangpaden zoveel mogelijk bagage.
Het slagwerk werd uiteindelijk weer in de kleine vrachtwagen van Millenium geladen. Halverwege de trip van ruim 700 km werden in Firenze de instrumenten overgeladen in de vrachtwagen van de Amaseno Harmony Show Band, die ons tegemoet waren gereden. Het is geweldig om te ervaren hoe er aan alle kanten meegeholpen wordt.
De reis via de autostrada verliep in eerste instantie vlekkeloos. Echter na de eerste stop ontstonden er problemen met de airco in de touringcar. Buiten was het op bepaalde momenten 39 graden, in de bus steeg het kwik naar verdere hoogtes. De leden kwamen drijfnat uit de bus rollen. Voor het eerst deze tour mochten we onze intrek nemen in een van airco voorziene ruimte. Wat na deze busreis zeer zeer welkom was. Na het installeren van de luchtbedden en dergelijke gingen we lopend op weg naar de plaatselijke kleuterschool waar er penne pasta met pittige worstjes werd geserveerd. Het was te zien dat er duidelijk een hoop moeite gedaan was om het ons naar de zin te maken.
Na het eten omkleden en op weg naar een gezamenlijke warming up met de Amaseno Harmony Show Band. Mooi om te zien dat muziek verbroedert ondanks onze taalverschillen.

Op het plein voor de kerk wordt er door beide korpsen een stilstaand concert gegeven. Maar voordat de avond begint wordt er een delegatie van het corps ontvangen bij de burgemeester. Zodra de eerste tonen klinken zie je inwoners naar het plein toekomen. Er hangt een gemoedelijke sfeer waar naast het luisteren naar de muziek waarschijnlijk ook het laatste nieuws op het plein wordt doorgenomen.
Het concert van Jubal was niet geheel vlekkeloos maar werd erg gewaardeerd door de plaatselijke bevolking. Tijdens het gezamenlijk spelen van Valero, door beide korpsen, kon je het enthousiasme van de gezichten aflezen.
Uiteraard was er nog een afterparty, maar een groot aantal mensen koos er voor om vroeg “onder de wol” te kruipen.